Zadaniem powiatu jest zapewnianie opieki i wychowania dzieciom całkowicie lub częściowo pozbawionym opieki rodziców w szczególności przez prowadzenie placówek opiekuńczo – wychowawczych. Dziecko pozbawione opieki rodzicielskiej może być umieszczone w placówce opiekuńczo – wychowawczej typu interwencyjnego, rodzinnego
i socjalizacyjnego.
Zgodnie z §15 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej
z dnia 19 października 2007 r. w sprawie placówek opiekuńczo - wychowawczych (Dz. U.
Nr 201 poz. 1455) do placówki dziecko kieruje powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, posiadający miejsce w tej placówce. Jeżeli powiat nie może skierować dziecka do placówki z powodu braku miejsca w tego typu placówce na jego terenie, zwraca się do innego powiatu z wnioskiem o skierowanie dziecka do odpowiedniej placówki.
Powiat prowadzący placówkę opiekuńczo – wychowawczą przyjmujący dziecko zawiera z powiatem właściwym ze względu na miejsce zamieszkania przyjętego dziecka przed skierowaniem do placówki, porozumienie w sprawie umieszczenia dziecka i wysokości wydatków.
Na terenie powiatu stargardzkiego funkcjonują dwie placówki opiekuńczo – wychowawcze typu socjalizacyjnego, do których dzieci kieruje Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie.
Dom Dziecka Nr 1 w Stargardzie Szczecińskim mieszczący się przy ul. Gen. Władysława Andersa 14 jest placówką opiekuńczo – wychowawczą typu socjalizacyjnego, koedukacyjną, obejmującą opieką całodobową dzieci od 6 roku życia do uzyskania pełnoletności, a także po uzyskaniu pełnoletności, do czasu ukończenia rozpoczętej szkoły. Wychowankowie są podzieleni na dwie grupy wychowawcze. Jedna to grupa socjalizacyjna, natomiast druga to grupa interwencyjna. Każda z grup liczy do 15 wychowanków w różnym wieku. Łącznie dom zapewnia opiekę dla 30 dzieci. W 2007 roku skierowano do tego domu 28 dzieci.
Dom Dziecka Nr 2 w Stargardzie Szczecińskim, który znajduje się przy ul. Staszica 27 jest placówką opiekuńczo – wychowawczą typu socjalizacyjnego, zapewniającą całodobową opiekę i wychowanie dzieciom i młodzieży w wieku od urodzenia do momentu usamodzielnienia, całkowicie lub częściowo pozbawionym opieki rodzicielskiej, dla których nie znaleziono rodzinnej formy opieki zastępczej. Zapewnia niepełnoletnim ciężarnym oraz niepełnoletnim matkom i ich dzieciom opiekę i wychowanie przez okres ciąży i okres nauki do usamodzielnienia. Umożliwia kontynuację kształcenia niepełnoletnim ciężarnym i matkom. Dom ten łącznie zapewnia opiekę dla 60 dzieci, w tym 30 miejsc socjalizacyjnych, 18 miejsc socjalizacyjnych specjalistycznych dla dzieci upośledzonych, 6 miejsc interwencyjnych dla noworodków i niemowląt przygotowanych do adopcji oraz 6 miejsc socjalizacyjnych dla wychowanek w ciąży i niepełnoletnich matek z dziećmi. W roku 2007 skierowano do tego domu 50 dzieci.
Organem prowadzącym oraz sprawującym nadzór w zakresie spraw finansowych i administracyjnych wymienionych placówek opiekuńczo - wychowawczych jest Zarząd Powiatu w Stargardzie Szczecińskim. Nadzór nad realizacją standardu wychowania i opieki sprawuje Wojewoda Zachodniopomorski.

Pobyt dzieci we wszystkich placówkach powinien mieć charakter przejściowy
- do czasu powrotu dziecka do rodziny naturalnej lub umieszczenia w rodzinnej opiece zastępczej. Regulowanie sytuacji prawnej dzieci umieszczonych w placówkach było zadaniem pracowników socjalnych domów dziecka.
Zgodnie z art. 81 ustawy o pomocy społecznej, za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej w placówce opiekuńczo – wychowawczej opłatę ponoszą, do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania, rodzice dziecka, osoba pełnoletnia lub jej rodzice, a także opiekunowie prawni lub kuratorzy, w przypadku gdy dysponują dochodami dziecka. Przepis ten stosuje się również do rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej lub których władza rodzicielska została zawieszona lub ograniczona.
Starosta może częściowo zwolnić lub odstąpić od ustalenia opłaty za pobyt dziecka
w placówce opiekuńczo – wychowawczej ze względu na trudną sytuację materialną rodziny.
Zadaniem Powiatowego Centrum w 2007 r. było ustalanie możliwości ponoszenia przez ww. osoby opłaty za pobyt dziecka w placówce. Na podstawie wywiadów środowiskowych przeprowadzanych na terenie całego kraju przez ośrodki pomocy społecznej, ustalano możliwość ponoszenia bądź zwolnienia z opłaty za pobyt dzieci w stargardzkich placówkach. W 90 przypadkach, z uwagi na trudną sytuację materialną rodzin odstąpiono od ustalenia opłaty. Opłatę naliczono 1 rodzicowi biologicznemu oraz 2 opiekunom prawnym dziecka.

Zgodnie z art. 88 ustawy o pomocy społecznej, osoba która osiągnęła pełnoletność w rodzinie zastępczej, oraz osoba pełnoletnia opuszczająca placówkę opiekuńczo – wychowawczą typu rodzinnego i socjalizacyjnego, dom pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży oraz schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, specjalny ośrodek szkolno – wychowawczy i młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zwana dalej osobą usamodzielnianą, zostaje objęta pomocą mającą na celu jej życiowe usamodzielnienie i integrację ze środowiskiem przez pracę socjalną, a także pomocą:
- pieniężną na usamodzielnienie,
- pieniężną na kontynuowanie nauki,
- w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym,
- w uzyskaniu zatrudnienia,
- na zagospodarowanie w formie rzeczowej.
Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki, wysokość tej pomocy oraz wartość i składniki pomocy na zagospodarowanie reguluje rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania pomocy na usamodzielnienie, kontynuowanie nauki oraz zagospodarowanie (Dz.U. z 2005 r. Nr 6 poz. 45, z 2007 r. Nr 208, poz. 1507).
Pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki udziela starosta powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej lub skierowaniem do placówki. Natomiast pomocy w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, w uzyskaniu zatrudnienia oraz na zagospodarowanie w formie rzeczowej udziela starosta właściwy ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej.
Wysokość pomocy pieniężnej w 2007 roku naliczana była wg stawek podanych
w procentach od kwoty podstawy 1.647 zł. W zależności od rodzaju opuszczanej placówki
i okresu przebywania w niej, jednorazową pomoc pieniężną na usamodzielnienie ustalano w wysokości 100, 200, 300 i 400 % kwoty podstawy. Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki wynosi 30 % kwoty podstawy. Przy przyznawaniu pomocy na zagospodarowanie w drodze wywiadu środowiskowego oceniano sytuację bytową i życiową, a następnie ustalano zakres niezbędnej pomocy rzeczowej. Pod uwagę brano także niepełnosprawność – w takich przypadkach pomoc na zagospodarowanie ustalano w wysokości 300% podstawy. W przypadku pozostałych osób pomoc tą ustalano jako równowartość kwoty nie wyższej niż 300% podstawy.
W roku sprawozdawczym pracownik socjalny prowadził pracę socjalną
ze 118 usamodzielnianymi wychowankami różnych form opieki, którym łącznie wypłacono następującą pomoc pieniężną:
- na usamodzielnienie – 59.292 zł,
- na kontynuowanie nauki – 527.103 zł,
- na zagospodarowanie – 60.939 zł

 

Tabela nr 2

 

	pomoc pieniężna na usamodzielnienie	pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki	pomoc na zagos-spodarowanie w formie rzeczowej	praca socjalna
liczba osób	5	81	19	81
liczba świadczeń	5	615	19	_
świadczenia w zł	21.411	301.954	37.057	_

Tabela nr 3

 

	pomoc pieniężna na usamodzielnienie	pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki	pomoc na zagospodarowanie w formie rzeczowej	praca socjalna
liczba osób	5	37	8	37
liczba świadczeń	5	376	8	-
świadczenia w zł	32.940	185.687	18.941	-

Tabela nr 4

 

	pomoc pieniężna na usamodzielnienie	pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki	pomoc na zagospodarowaniew formie rzeczowej	praca socjalna
liczba osób	1	8	3	8
liczba świadczeń	1	81	3	-
świadczenia w zł	4.941	39.462	4.941	-